Deze week is een bijzondere week (geweest). Het hotel is volgestroomd met mensen die meedoen met de Legends Lemix en hun aanhang, supporters, ondersteuners, kinderen, organisators, werkelijk waar alles. Deze keer willen de gasten niet tegen ons praten, ze willen vooral graag met elkaar praten, elkaar mooie verhalen vertellen, de kaart bestuderen, de kaart in stukken knippen, en dat allemaal nog voor we de tafels hebben kunnen afruimen na het ontbijt.
De Lemix is een trailrunwedstrijd waarbij in een tijdsbestek van 48 uur 135 km met 13500 hoogtemeters moet worden afgelegd. OMG dus. Er doen 11 mensen aan mee, de verwachting is dat ongeveer de helft de eindstreep haalt. Aan het begin van de week is er als opwarming een verkenning van de start het einde, een vertical kilometre, een sunset vertical (die is met taart boven op de berg), en vrije tijd om zelf naar een iets meer afgelegen stuk op de kaart toe te rijden en daar alvast de paden te gaan bekijken. Elke avond zijn er uitgebreide briefingen, de weerberichten worden met argusogen in de gaten gehouden en plannen worden gesmeed over hoe om te gaan met moeilijke passages in het midden van de nacht of bij slecht weer. Alke levert de route, maar dat betekent niet dat het over gebaande paden gaat. Er is een stuk door de ‘fenetre d’ardens’, waar je slechts geholpen door een touw dat Alke daar speciaal is gaan hangen 20 hoogtemeters loodrecht omhoog moet klauteren. Er zijn stukken waar je ‘gewoon naar boven’ moet lopen over een berg, naar een top, waar niet eens een suggestie van een pad is. Alke die zegt ‘hier naar boven, dan over de graat, en daar naar beneden’. Doe dat maar eens in het donker. Of in de mist, dat je niet eens de top in kwestie als baken kan gebruiken. De vrijwilligers bemensen een stuk of 7 controle posten, waar je even kan rusten, waar je spullen naartoe kan laten vervoeren, even bijtanken, wat eten, en dan maar weer door.
Jullie snappen, ik ben stikjaloers op die mensen! Niet dat ik het zou kunnen, maar ik zou er wel mijn tanden willen in zetten. En dan maar zien waar ik strand, want dat zou zeker gebeuren.
Voor degenen die het interessant vinden: hier kan je de deelnemers volgen. Ze zijn om 10.00 vanochtend gestart.
Hoe de werkdag(en) hier verder gaan verlopen is mij volledig onduidelijk, er mag bijvoorbeeld vanavond gegeten worden tussen 1900 en 2200 (aanschuiven!) dus dat wordt nog wat. Mensen die mij kennen weten dat ik gebaat ben bij voorspelbaarheid, en nachtrust.
Geef een reactie