Dan is er nog een stuk avondshift over dat tot nu toe volledig onderbelicht is gebleven, en dat is een eerder viezig onderdeel. De bedoeling is dat het properder wordt gaandeweg de avond.
De afwas dus. Het is goed mogelijk dat ik de avondshift doorbreng in de afwas. Dat is een hoekje in de keuken, waar vanzelfsprekend een afwasmachien staat. Eentje voor de borden en het bestek en kleine keukenafwas, en eentje voor de glazen. Er is ook een vieze pompbak, die ik altijd angstvallig probeer proper te houden, maar ik schijn de enige hier te zijn die liever niet met de handen doorheen een soep van etensresten graait. Als ik afwas maak ik regelmatig alle plekken proper waar zich eventueel etensresten kunnen verzamelen, en liefst voor het soep wordt. Er zit namelijk een soort zeef over de afloop, waardoor het water dan ook niet meer wegstroomt als er wat etenresten tegen de zeef plakken. Ik wil ook graag dat de afwas zo proper mogelijk in het afwasmachien terecht komt, want anders gaan de sproeiarmen gewoon vrolijk de eierschillen weer tegen de borden zwieren als je het mij vraagt.
Het is een heerlijk warm afwasmachien, zodat het vrij vlot ook lekker warm wordt voor de afwasser. Adi sluit bovendien ramen en deuren als hij aan het hoofdgerecht begint, omdat dat er netjes moet uitzien, en een garnituurtje van microbreeds (niet te googelen trouwens) waait zo weg. Als je om half 4 begint, dan staat er altijd al wel wat afwas klaar, die zelden voldoet aan mijn ingangseisen betreffende de afwasmachien. Soms heeft iemand heel behulpzaam eea reeds doorheen de machine getrokken, en dan begin ik dus met een vies machien. Ik heb 1 keer de fout gemaakt om dan deze machine te laten leeglopen en weer te vullen met proper water, maar dat was heel niet slim. Dat duurt namelijk best lang, vooral als intussen de ijverige niet-afwassers borden en toebehoren van de gasten naar me toe brengen om in datzelfde afwasmachien te zetten. De berg groeit dan sneller dan ik kan zeggen ‘oei’. Zoals je snapt is het zaak om reeds van in het begin de zaken netjes en proper te houden.
De glazenspoelmachine is ook bijzonder warm, maar daar ben ik toch wel erg over te spreken. Die krijgt de glazen zo proper dat je heel knap moet zijn om de wijnglazen bij het afdrogen alsnog van strepen te voorzien. Ook wel erg warm, dus niet openen met bril. Omdat ik die niet zo vaak open/dicht doe, heb ik er toch minder last van, en dankzij zijn zeer goeie resultaten kan hij zich ook wat meer permitteren. Alleen bij het schoonmaken verbrand je je handen, maar dat is wat mij betreft een kleine prijs voor dit resultaat.
Als de afwas is gedaan, de tafels zijn gedekt, de koelkasten zijn aangevuld, alles schoongeboond is, enzoverder enzovoort, komt de allerleukste klus (sarcasme): het schuren van de vloer. En dat is eigenlijk niet eens zo erg, maar het eindigt ermee dat je het putje in de vloer moet demonteren, en de nog viezere en vettigere etensresten eruit moet vissen, en daarna dat zeefgedeelte van het putje moet afwassen en liters proper water door de overloop moet gooien. En daar trek ik mijn grens, dan trek ik mijn maat M handschoenen aan, want ik weiger dat putje met blote handen aan te raken. Eenmaal terug in Arnhem zal ik elke keer dat ik de handschoentjes aantrek (het zijn namelijk dezelfde!) op het werk, dankbaar zijn dat ik geen vettig putje moet gaan opentrekken.
Geef een reactie