Meestal schrijf ik niet echt over gasten – de overgrote meerderheid is werkelijk helemaal prima en gezellig en wat dies meer zij. Met sommigen heb ik echter geen klik, degenen die wel eens met mij samenwerken of me anderszins wel eens gadeslaan in het contact met andere mensen, zullen dat volmondig kunnen herkennen en beamen. Soms lijkt het alsof we op 2 paralelle sporen rijden en op geen enkele manier elkaar kunnen raken. Dan lukt het even niet. En dan zeg ik iets wat een lege blik oplevert, of juist het omgekeerde: totale verwildering. Gelukkig gaat het meestal goed.
We hebben deze zomer 2 Amerikanen gehad die hier komen om te hiken. Ze wonen zelf in Virginia in de Blue Ridge Mountains – wat me ook heel mooi lijkt – maar dat zijn niet de Alpen. Ze komen elk jaar naar de Alpen om te hiken. De Alpen hebben namelijk een boomgrens waar je boven kan komen. En veel wandelpaden. We’ve been here so many times! Isn’t the landscape amazing? De man spreekt vloeiend Frans vindt hij zelf en wil dat heel graag met ons spreken. Ons Engels is zonder uitzondering beter dan ons Frans, en zelfs ons Frans is nog beter dan dat van de man.
Het zijn echte christelijke boomer Amerikanen die de Lord in hun hart hebben gesloten. Ik heb gelukkig een beschermend amulet tegen hun pogingen een goeie christen van mij te maken, maar Lukas moest er wel aan geloven. ‘Young man, are you a Christian?’ Waarop Lukas uitlegt dat hij weliswaar gedoopt is en zijn eerste communie gedaan heeft, maar dat hij er verder niet meer zo mee bezig is. Maar dat is buiten die mensen gerekend! ‘Young man, you ARE a son of the Lord, if you are baptized, than your body belongs to the Lord’.
Een simpele vraag om het tussengerecht te verkopen tijdens het streekmenu ontaardt in een gesprek van een half uur. Ik kan namelijk heel goed het tussengerecht bij het streekgerechten menu – de zogenaamde kaaskroket/kaasbitterbal – verkopen vind ik zelf, dus zo af en toe is dat dan ook mijn taak. Zoals je begrijpt is het een JA/NEE vraag. Maar zo niet bij die Amerikanen! Ze willen eerst meer uitleg over het streekgerechten menu (antwoord massaal ‘ja’ in de comments als jullie dat ook willen, en dan komt er een post over inclusief foto’s, ook van het tussengerecht). Enfin. Ik vertel wat over het menu. ‘Oh but we know, we always come to the Alps and the Savoie. Too much meat for our liking and we are not big eaters. And there are no vegetables (’there is a salad on the side’, I interject). Too much potatoes, and did I mention that we are not big eaters? And then there is the cream. So much cream. No vegetables. We know! The Alps are amazing, but he food is very dense, don’t you think so?’ Ondertussen kijkt de man in pure aanbidding naar de vrouw, of als de vrouw aan het woord is omgekeerd. Dat je de zaken zo helder, duidelijk en to the point kan uitleggen! Ik heb maar 1 woord hiervoor: MAND!
In de ochtend willen ze ‘2 double espresso’s and can we please have a little bit of steamed milk in a little can on the side. So not just cold milk you know? Is that possible at all?’ En je dan heel indringend aankijken.
Ik denk dat ze heel gelukkig zijn samen.
Geef een reactie