Bergen in Overvloed

Categorie: Blog

  • Grammont

    De Grammont is een berg in Zwitserland, hemelsbreed slechts 7,5 km hiervandaan, maar in het werkelijke leven een autorit van 1 uur, 1 gepasseerde landsgrens en een fikse wandeling met veel hoogtemeters verderop. Maar het was mijn vrije dag, en had ik Alke niet gevraagd om een fikse uitdagende tocht? Jazeker had ik dat gedaan.

    Prachtig paadje met uitzicht

    Dus ik op pad met mijn trailrugzakje waarin een regenjasje, veel water, veel eten, een kaart die Alke voor me getekend had, en een beetje geld, want Alke had me wel beloofd dat er cola zero te krijgen zou zijn, maar je weet natuurlijk nooit daar in de bergen hoe dat betaald kan worden.

    Is dit wel Cola Zero?

    Reeds dagenlang is het zonnig en zeer warm, maar zoals dat dan gaat als je een vrije dag hebt, deze dag was anders. Zo anders dat toen ik na een fikse klim uitkwam op de bergtop – herkenbaar aan het grote ijzeren kruis dat erop gemonteerd (haha!) was – de hemel op me neerdaalde. Het waaide, het was koud en het onweerde. Ideaal om boven de berg te staan die ongeevenaarde panorama’s over het meer van Geneve en de Jura beloofde.

    Kruis op de top van de Grammont

    Bij de terugtocht zou ik nog over een klein colletje lopen, oh ja en misschien stonden daar wel schapen. Met van die honden. Gewoon rustig erlangs lopen. Mensen die mij kennen weten dat ik weliswaar de afgelopen jaren meer op mijn gemak ben geraakt rondom klein formaat honden, maar deze Pitou’s zijn een heel ander soort honden. Die deinzen er niet voor terug om je dood te bijten als ze denken dat je de kudde iets wil aan doen. En gewoon met een boog eromheen lopen is al een enorme bedreiging. Dus ik begon met knikkende knieen aan de laatste klim, niet wetende wat ik zou aantreffen aan de andere kant van de berg. Inderdaad een schaapskudde. En een grote. Ze zat wel in een omheining, maar mijn pad ging daar zeer strak langs en een andere optie was er niet. Ik dus op kousevoetjes daar langs, mijn oren gespitst en al mijn zintuigen op scherp. OK het liep met een sisser af – anticlimax wel. Lager op de weide kwam ik wel een schaapshond tegen, maar dat was eerder type border collie, of hoe die dingen ook heten en deze was maar matig in me geinteresseerd.

    Een heleboel schapen

    Al met al wel een prachtige tocht met veel kilometers en veel hoogtemeters, maar wel een berg die bij beter weer zeker nog eens bekeken moet worden.

    12

  • De avondshift (1)

    Start 1530. Niet deze tekst, maar de wel de shift uit dit bericht. Diverse activiteiten dienen plaats te vinden zoals het aandoen van lampen, eerste voorbereidingen treffen voor het diner (boter en huisgemaakte olietjes klaarmaken), eventueel de muziek weer aanzwengelen als die overdag uit was, kussens naar buiten slepen – aan die kussens kan ik denk ik wel een aparte post wijden – servetten vouwen, de wijn naar boven halen als dat nog niet gebeurd is, de drankenkoelkast aanvullen, de was doen en opvouwen, de afwas doen (want overdag flaneren er allerlei mensen door het hotel die koffie/thee/fris/eten gebruiken en dat gewoon bij het afwasmachien neergooien – over het afwasmachien meer in de avondshift (3)). En dit alles altijd met een half oog op de tuin waar de gasten mogelijk aan het verpozen zijn na een actieve dag in de bergen. Lekker in de schaduw als het een warme dag is (zoals zowat alle dagen hier). Dan serveer ik een mocktail, of een homemade icetea, of een aperol spritz (gedoe vind ik wel), of 1 van de vele biertjes die hier zijn, waarbij Chouffe of het plaatselijke Leman Blanche vaak wel favoriet zijn. Behalve als er trailrunners zijn, die drinken kratten tegelijk 1664 0,0. 1664 is een echt Frans bier, dat zijn naam ontleent aan het jaartal waarin dit bier voor het eerst gebrouwen werd in Straatsburg door Geronimus Hatt, een meesterbrouwer. Het originele recept is sindsdien niet veranderd. Het is van de brouwerij Kronenbourg – onderdeel van het Deense Carlsberg – en dat Kronenbourg bier hebben we dan ook weer, want het is ook Frans. Allemaal een soort pils denk ik. En altijd vriendelijk een praatje maken met de gasten, want daar staat dit hotel om bekend, de persoonlijke aandacht. Deze week is dat redelijk te doen want het is rustig in het hotel. En dan is er ook een stel dat ruim 2 weken blijft, dus die ken ik inmiddels wel. Andere weken is het een beetje ingewikkelder.

    Na een actieve dag in de bergen is het heerlijk uitrusten in de tuin met een drankje

    Om 6 uur krijgen we eten (behalve op donderdag want dan is het BBQ dag, dan eten we eerder). Elke dag kookt Adi de kok voor ons. Het is altijd een verrassing, want regelmatig weet hij het tot een half uur van tevoren nog niet, wat hij ons zal voorschotelen. Toch komt het altijd goed en is het altijd lekker. We eten niet per se wat de gasten eten, maar we hopen bij sommige gerechten (pavlova!, patat! clafoutis! chocolade mousse! vanille ijs! enzoverder enzovoort) dat er ook wat voor ons overblijft in de koelkast. We hebben een werknemerskoelkast waar we de hele dag uit kunnen snaaien. Er komen keurig gelabelde overschotjes in. We doen hier namelijk aan producttracering. Dus werkelijk alles wat we aanraken wordt gestickerd en gelabeld. En dan weet je altijd precies wie het op welke dag in de koeling heeft gelegd, en tot wanneer het eetbaar is.

    Tot zover de avondshift deel 1. Deze shift gaat na het eten over in 1 van volgende posts over de avondshift. Dat worden respectievelijk de avondshift (2) en de avondshift (3). En als die klaar zijn ga ik het hele gebeuren nog proberen te crosslinken ook!

    11

  • Bezoek (2)

    Deze week heb ik Ageeth, Kris en Mollie op bezoek. Tijd om ook hen een stukje van mijn geliefde bergen te laten proeven – en dat kan je letterlijk nemen. Gisteren liepen we naar Refuge des Tinderets, een mooie wandeling door een brede vallei, gevolgd door een korte klim naar een klein paradijs op een alp. In dat paradijs was tot voor kort Cola Zero te krijgen, maar die was helaas op. De tarte aux myrtilles gelukkig niet en zowel Ageeth als Kris hadden die verdiend. En ook nog een pannenkoek! Waarom ook niet. Daarna ging Ageeth met Mollie weer naar beneden want ook hier is het intens warm. Ik ben natuurlijk wel meer van het hoofdstuk we hebben nog lang niet genoeg gedaan en toen ben ik met Kris nog 1 colletje (jawel, je kon langs de andere kant naar beneden dus absoluut een col – voor wie te voet was) opgelopen, en dan via een mooi breed pad weer teruggelopen naar Lac des Plagnes, en daar beneden hadden ze gelukkig wel een Cola Zero, dat had Ageeth alvast even voor ons uitgezocht.

    In de diepte de Refuge des Tinderets
    Lac des Plagnes

    In de avond werden we getrakteerd op een enorm onweer, wat tijdelijke verkoeling gaf, die helaas niet aanhield. Vanochtend was het gewoon weer om te ontploffen en dan nu in de extra vochtige versie.

    Vandaag ben ik met Kris naar boven gewandeld naar Lac d’Arvoin, wat een serieuze trippel was in deze hitte voor Kris, met ruim 600 hoogtemeters en een gemiddeld stijgpercentage van 21% – ik heb er een eigen strava segmentje van gemaakt. Boven wachtten Ageeth en Mollie op ons met een broodje en wat extra drinken. En een auto die ons weer naar beneden kon voeren, wat mijn knieen enorm op prijs stellen.

    Op weg naar Lac d’Arvoin

    In het hotel is het behoorlijk rustig. De gestage stroom van ANWB stellen is nagenoeg opgedroogd. Alke gaat met de overblijvers nog steeds op pad, hij serveert ze wijn en leert ze daar alles over, kortom, hij blijft op en top gastheer.

    7

  • De ochtendshift

    Die begint eigenlijk al de avond van tevoren. Hetzij met het zo goed mogelijk klaarzetten van de niet-bederfelijke waren en de tafels in te dekken, hetzij met een iets eerdere stop voor de ‘gelukkige’ die om 7 uur mag beginnen. Diegene mag om 22 uur stoppen. En dat 7 uur beginnen is krap, dus ik begin zelf wel om 6.45, want ja, je wil wel op tijd klaar zijn voor het ontbijt. Ik ken mezelf. Als ik op vakantie ben en het ontbijt is vanaf 8 uur, dan kan je er op rekenen dat ik om 7.59 volledig klaar ben bij de deur van de ontbijtzaal. Dat gun ik de vakantiegangers natuurlijk ook.

    Je zal denken, hoezo heb je meer dan een uur nodig om het ontbijt klaar te maken, als de bakker al vers brood (lekker) en stokbrood (mwah, iets te dun naar mijn mening) brengt voor dag en dauw. Lees en huiver. Deze lijst is niet volledig.

    Het brood
    • De was in de droger doen
    • De lampen aan, de deur van het slot, het brood meenemen
    • De computer aan, muziekinstallatie aan, muziek aanzetten, nog een computer aan, inloggen, printer aan, nog een computer aan
    • Oven aan, croissants, rozijnekoeken,chocoladebroodjes (25/15/15) uit de vriezer en klaarleggen op bakplaten – moet 18 minuten in de oven
    • Water koken voor hard en zacht gekookte eieren (30-35) – 5 en 8 minuten en goed laten schrikken of het zijn allemaal hard gekookte eieren
    • Kaas en vlees snijden, netjes draperen op plateaus
    • Afwasmachines aan
    • Dingen (yoghurtjes, botertjes, confituur – zelf gemaakt!) uit de koeling halen
    • Fruit klaarzetten
    • Sopjes klaarmaken, doekjes klaarleggen – elke dag zo veel propere doekjes! Die gaan in de kookwas en er zijn veel te veel doekjes die je elke seconde als je dat wil mag vervangen door propere
    • Eventuele bestelling wegwerken
    • Uitgebrande waxinelichtjes vervangen (20) doorheen het hele pand
    • Melk klaarzetten, fruitsap alvast gedeeltelijk inschenken

    Dat is het in vogelvlucht. Bij mij komt er dan nog ergens tussendoor: de even StuBru aanzwengelen.

    7.55

    En dit alles voor 8 uur. Als de gasten binnendruppelen moet je niet alleen vriendelijk met ze converseren, maar ook voorzien van koffie/thee/jus/water. Er zijn 15 tafels en meestal iets meer tafels nodig, dus je moet ook nog op het vinkentouw staan om de eventueel vrijgekomen tafels zo snel mogelijk opnieuw in te dekken voor de arriverende gasten. Want anders kijken die niet tevreden. Iedereen heeft ook nog recht op een tweede en derde ronde thee/koffie, dus je loopt heel wat af tijdens de ochtendshift.

    De kaas en de vleeswaren, professioneel gesneden en gedrapeerd op een plateautje door yours truly

    Om 8 uur komt de 8 uur collega (dat kan ik ook zelf zijn), die mee helpt met de gasten voorzien van voornoemde koffie/thee/jus… En dan moet er ook de hele tijd afgewassen worden, kussens naar buiten, drankenbestelling aangenomen worden, eventueel het buffet aanvullen, het snijmachien proper maken.

    Zodra de gasten weg zijn, is het tijd voor het opruimen van het buffet en als een speer weer alles indekken voor het avondeten. En het afwasmachien en het koffiemachien proper maken, enfin, je bent ook na het ontbijt nog een stief kwartiertje (anderhalf uur) bezig met de afrondende werkzaamheden. En dat is buiten de extra taken gerekend, zoals op zaterdag het dweilen van het restaurant, dan hebben de schoonmaaksters er namelijk geen tijd voor omdat het een wisseldag is. Op dinsdag komt de Transgourmet. Dat is de Franse Makro/Lukas Klamer/Sligro, die een halve vrachtwagen komt leegstorten in de keuken.

    9

  • Refuge de Trebentaz (2)

    Omdat ik volgens Alke de Pointe des Mattes niet goed had aangetikt, en bovendien de activiteit op trailrunnen moest zetten in Strava om de segmenten tot hun recht te laten komen (te weten 1 vertical kilometre van Pont du Moulin tot Pointe des Matte), zou ik deze week nog wel een keer naar boven via een andere route. Bovendien is de uitbaatster van de Refuge mijn nieuwste vriendin, en die had mij geloofd op mijn blauwe ogen en van Cola Zero voorzien, toen ik daar zonder geld stond. Dus ik dinsdag weer naar boven. Het zou gaan onweren, maar toen ik vertrok was het weliswaar bewolkt maar niet dreigend.

    Eenmaal boven op Pointe des Mattes, stond er een behoorlijke wind en had de lucht een dreigende kleur aangenomen. Ik bleef niet te lang dralen op de top en spoedde me naar de refuge. Op de helling kwam er een enorme donderklap, die me aanmaande me nog meer te haasten. Mijn nieuwe vriendin stond al vriendelijk naar me te glimlachen, en gaf me een Cola Zero (waar ik nu wel voor kon betalen) en bezwoer me dat ik veilig kon afdalen ondanks de dreiging van het onweer en de hoogspanningsleidingen waar ik onderdoor moest op de helling. Maar drink gerust eerst nog een colake zei ze.

    Dreigende Cola Zero

    Halverwege de afdaling kwam ik in een verschrikkelijke regenbui, maar verder kwam ik zonder ongelukken de berg af.

    Hier komt de regen aan!

    5