Blog

Al een tijdje inderdaad, en het is druk, dus ja het is wat stil geworden. Zaterdag werd het hotel vol gegooid met gasten. 2 grote groepen: ANWB gasten/stellen en de groep Stroek – die komt voor een trailrunweek. De ANWB stellen vormen de grootste groep, die strikt genomen geen groep is want ze komen per 2, ook aan tafel, alhoewel zich dan ook weer stellen van stelletjes vormen. Gedurende de week komt er steeds wat meer contact tussen de verschillende stellen. Daar helpt Alke aan mee door een wijnproeverij te organiseren op zondagavond, en later in de week gaat hij op wandel met de gasten en lunchen op de berg.

De groep Stroek is wel een groep van 10 personen, eveneens aan tafel. Ze klitten samen op afstand van de ANWB mensen. De afstand is minstens drieledig: er is een afstand in leeftijd – deze is dichtoom met een piek rond de 28 schat ik, en een tweede piek rond de 70. Er is een afstand in activiteitenniveau (de groep Stroek is wat dat betreft vrij uitsloverig met ongeveer dagelijks op en af rennen van bergen in de buurt), en dan is er nog de fysieke afstand, ieder aan 1 kant van het restaurant.

Deze week wordt gebruikt om ons in te werken, dus dat betekent vaak om 7.00 beginnen om te leren hoe het ontbijt klaargezet wordt. Uw schrijver kan nu bijvoorbeeld vlees snijden – en dan niet als een chirurg – maar met een heus knalrood vlijmscherp snijmachien! (foto volgt). Ik kan ook afwassen met een industrieel afwasmachien. Drankjes rondbrengen, eten uitserveren, eten weer afhalen. In de avond gaat het door tot de keuken helemaal is schoongeboend, en dan is het de volgende ochtend wel weer heel vroeg dag.

De borden zijn geteld en afgewassen, de het bestek en de glazen gepolitoerd. De tafels zijn eens ingedekt voor kaasfondue, voor een driegangenmenu met vlees, met soep, met tiramisu. Met rode wijn, met witte wijn. Ontbijt klaargezet, met borden naar de tafel, borden van de tafel opruimen. Informatieboekjes voor de kamers zijn up-to-date gemaakt, de keuken is geboend, de levering van de groothandel is geteld en opgeruimd en we hebben een heleboel geraniums in een strak georkestreerd kleurenschema opgehangen zodat het er nu echt zomers uit ziet. Je doet zo’n hotel duidelijk niet van het slot met de mededeling ‘we zijn open hoor’. Het is een prachtig georganiseerde toestand hier, met opstartlijstjes en afsluitlijstjes. Een lijst/script voor de bediening bij het avondeten. En probeer niet altijd hetzelfde te zeggen tegen de klanten, zei Femke, die wilde wel eens een nieuw sciptje proberen waarbij we bij elke gang iets anders zeggen. Er is een briefjessysteem (met tafelnummers) waar de hele keuken op werkt, als je de briefjes niet verhangt (van bijvoorbeeld ‘amuses’ naar ‘voorgerecht uitvragen’), krijgen de mensen niks te eten, dus nooit vergeten! Femke is een geroutineerde gastvrouw die al jaren hier werkt, en ons op haar beurt inwerkt. Kaarsjes aan, kaarsjes uit, lampen aan en uit, de was doen aan het einde van de shift – waarna hij de hele nacht mag smeulen! Het is een indrukwekkende wasmachine, die de meest verschrikkelijke vlekken op de handdoeken van de koks weet op te lossen.

Voorlopig zijn we dus bezig met de boel aan te zwengelen op diverse niveau’s, zowel praktisch (haal daar ook nog maar even een doekje over!) als organisatorisch (en hier is dan de lijst met dingen die moeten gebeuren voor het ontbijt geserveerd wordt, onder andere de was in de droger doen, hier hangen we de lijst met tafels en gasten en wie welke wensen heeft), en om het team te leren kennen.

Deze middag hebben we vrij, en wat denk je? De regen komt met bakken en met wind en met gedonder uit de hemel. Maar we zullen wel eens zien wie er de langste adem heeft. Ik ben hier de hele zomer.