De Grammont is een berg in Zwitserland, hemelsbreed slechts 7,5 km hiervandaan, maar in het werkelijke leven een autorit van 1 uur, 1 gepasseerde landsgrens en een fikse wandeling met veel hoogtemeters verderop. Maar het was mijn vrije dag, en had ik Alke niet gevraagd om een fikse uitdagende tocht? Jazeker had ik dat gedaan.
Dus ik op pad met mijn trailrugzakje waarin een regenjasje, veel water, veel eten, een kaart die Alke voor me getekend had, en een beetje geld, want Alke had me wel beloofd dat er cola zero te krijgen zou zijn, maar je weet natuurlijk nooit daar in de bergen hoe dat betaald kan worden.
Reeds dagenlang is het zonnig en zeer warm, maar zoals dat dan gaat als je een vrije dag hebt, deze dag was anders. Zo anders dat toen ik na een fikse klim uitkwam op de bergtop – herkenbaar aan het grote ijzeren kruis dat erop gemonteerd (haha!) was – de hemel op me neerdaalde. Het waaide, het was koud en het onweerde. Ideaal om boven de berg te staan die ongeevenaarde panorama’s over het meer van Geneve en de Jura beloofde.
Bij de terugtocht zou ik nog over een klein colletje lopen, oh ja en misschien stonden daar wel schapen. Met van die honden. Gewoon rustig erlangs lopen. Mensen die mij kennen weten dat ik weliswaar de afgelopen jaren meer op mijn gemak ben geraakt rondom klein formaat honden, maar deze Pitou’s zijn een heel ander soort honden. Die deinzen er niet voor terug om je dood te bijten als ze denken dat je de kudde iets wil aan doen. En gewoon met een boog eromheen lopen is al een enorme bedreiging. Dus ik begon met knikkende knieen aan de laatste klim, niet wetende wat ik zou aantreffen aan de andere kant van de berg. Inderdaad een schaapskudde. En een grote. Ze zat wel in een omheining, maar mijn pad ging daar zeer strak langs en een andere optie was er niet. Ik dus op kousevoetjes daar langs, mijn oren gespitst en al mijn zintuigen op scherp. OK het liep met een sisser af – anticlimax wel. Lager op de weide kwam ik wel een schaapshond tegen, maar dat was eerder type border collie, of hoe die dingen ook heten en deze was maar matig in me geinteresseerd.
Al met al wel een prachtige tocht met veel kilometers en veel hoogtemeters, maar wel een berg die bij beter weer zeker nog eens bekeken moet worden.
