Vandaag ging mijn bezoek weer naar huis, en ik moet pas om zes werken, dus dat gaf me de tijd om een stukje te gaan wandelen. De berg op naar de refuge de Trebentaz. Er wordt hier nog best veel contant betaald, wat ik me meestal pas herinner als ik daar boven sta en een cola zero wil drinken. Ik kon geld overmaken zei die mevrouw, dat was allemaal geen probleem, maar ik zei dat ik niet wist hoe want van Le Pays Bas. Toen sprak ik de woorden waar de mevrouw van de hut volledig van opfleurde: ‘je reste chez Alke’, ‘aaaaaah, tu es avec Alkeee? Pas de problème. Vous payez Alkeeee. Ne bougez pas!’ – en toen riep ze naar haar medewerkster (dochter?) dat die ne cola zero moest pakken en rap een beetje. En daar zat ik even later met mijn uitzicht en een ijskoude cola zero in de zon.
Laat een antwoord achter aan Martin Reactie annuleren